Debaty sejmoweDruga Kadencja

Interpelacja w sprawie przekształceń własnościowych w obszarze eksportu siarki drogą morską

   Czuję się w obowiązku poinformować pana premiera, że w środowisku przemysłu siarkowego Staszowa i Osieka (woj. świętokrzyskie) sygnalizowane mi są niepokoje związane z kwestią eksportu siarki drogą morską. Istotną rolę w tym zakresie odgrywa Siarkopol Gdański, gdyż 80% eksportu siarki następuje drogą morską. Działalność tego zakładu stanowi więc ważny i nieodłączny element łańcucha technologicznego, logistycznego i marketingowego. W zaproszeniu do rokowań w sprawie sprzedaży Siarkopolu Gdańsk ustalono, że kapitał akcyjny stanowi 120 tys. sztuk po 100 zł każda. Oznacza to możliwość przejęcia kontroli nad przedsiębiorstwem (51% kapitału akcyjnego) już na poziomie ok. 1,5 mln USD, co wydaje się kwotą wręcz symboliczną w stosunkach gospodarczych, a przy tym nie ma gwarancji, że w grę wejdzie korzystny pakiet inwestycyjny. Powstaje w związku z tym pytanie, dlaczego skarb państwa, w obliczu uzyskania jakże skromnych wpływów budżetowych, stwarza zagrożenie dla właściwego funkcjonowania przemysłu siarkowego. Istnieje bowiem realne zagrożenie, wobec możliwości obchodzenia umów, że może dojść do zaprzestania - po prywatyzacji - dotychczasowej działalności i podjęcia na zakupionym terenie innej, bardziej intratnej działalności. Powstaje też ryzyko, że nowy właściciel tak ustawi stawki na swoje usługi, że przemysł siarkowy nie będzie w stanie ich ponieść. W kwestii potencjalnych negatywnych skutków, jakie może przynieść prywatyzacja Siarkopolu Gdańsk, wypowiedział się już w 1992 r. Urząd Ochrony Państwa, a stanowisko to podzielił minister przemysłu i handlu. Należy brać pod uwagę, że gdyby potwierdził się negatywny scenariusz, oznaczać by to mogło m.in.: utratę 4 tys. miejsc pracy w przemyśle siarkowym, utratę ok. 60 mln USD wpływów z eksportu, utratę dla PKP i armatorów przewozu 1 mln ton siarki sankcje odszkodowawcze w przypadku zerwania długoterminowych kontaktów, wydatki ok. 60 mln PLN na likwidację kopalń w Osieku i Jeziórku. W tej sytuacji wydaje się potrzebna wielka rozwaga w podejmowaniu decyzji w tej sprawie. W szczególności zasadne jest podjęcie prywatyzacji Siarkopolu Gdańsk w skorelowaniu czasowym z przekształceniami własnościowymi w całym przemyśle siarkowym. Potrzebne są bowiem rozwiązania systemowo-instytucjonalne, a nie tylko rozwiązania umowne, by interesy naszego przemysłu zostały należycie zabezpieczone.    W związku z tym zapytuję pana premiera:    1. Czy rząd, podejmując sprawę prywatyzacji Siarkopolu Gdańsk, bierze pod uwagę wszelkie konsekwencje, jakie ta decyzja może przynieść?    2. Jakie motywacje są, wobec stosunkowo skromnych potencjalnych wpływów budżetowych, że rząd ryzykuje powstanie sytuacji, która może w sposób zasadniczy negatywnie oddziaływać na przyszłość przemysłu siarkowego w Polsce?    3. Kto poniesie odpowiedzialność w sytuacji, gdy potencjalne zabezpieczenie umowne okażą się niewystarczające i potwierdzi się scenariusz negatywny?    4. Czy rząd w swych decyzjach bierze pod uwagę dotychczasowe interwencje poselskie, a także stanowisko zarządów, kolektywów pracowniczych i związków zawodowych aktywnych w przemyśle siarkowym?    5. Czy istnieje możliwość wstrzymania procesu decyzyjnego celem kompleksowego rozważenia argumentów, a zwłaszcza przeanalizowania prawdopodobieństwa wystąpienia sygnalizowanych zagrożeń?    Poseł Jerzy Jaskiernia    Warszawa, dnia 8 stycznia 2001 r.