Debaty sejmoweDruga Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie szkód wyrządzanych przez bezpańskie psy i koty wśród zwierzyny łownej

   W odpowiedzi na pismo z dnia 21 stycznia br. znak SPS-0202-443/02, przy którym przesłana została interpelacja pana posła Wiesława Wody w sprawie szkód wyrządzanych przez bezpańskie psy i koty wśród zwierzyny łownej, uprzejmie informuję, co następuje.    1. W ostatnim dziesięcioleciu nastąpił drastyczny spadek liczebności zwierzyny drobnej. Liczebność kuropatw w kraju zmniejszyła się prawie trzykrotnie, a zająca ponad dwukrotnie. Za jedną z głównych przyczyn spadku liczebności tych gatunków uznaje się kłusownictwo włóczących się psów i kotów. Bezpańskie psy i koty czynią szkody nie tylko wśród zwierząt łownych. W związku ze spadkiem liczebności zająca i kuropatwy jako podstawowej bazy pokarmowej bardzo poważne szkody są czynione wśród ptaków chronionych, które budują gniazda na ziemi. Zagraża to różnorodności biologicznej i genetycznej na dużych obszarach naszego kraju, co jest sprzeczne z podstawowymi celami ochrony przyrody.    Z danych szacunkowych, które zostały opracowane przez Zarząd Główny PZŁ na podstawie ankiet przesłanych z kół łowieckich, wynika, że z roku na rok zwiększa się ilość wałęsających się psów i kotów. I tak w latach 1997-1998 zanotowano ponad 17 tys., w latach 1998-1999 około 20 tys., a w roku 2001 naliczono ich już około 50 tys. Na podstawie udokumentowanych przypadków stwierdzono, że w 2001 r. zostało zagryzionych 91 jeleni, 1270 saren, 319 dzików i 9029 zajęcy. W tym samym roku stwierdzono również 6500 przypadków pogryzień ludzi, w tym jeden ze skutkiem śmiertelnym.    2. Wojewoda zgodnie z art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (wraz z późniejszymi zmianami) zobowiązany został do określenia, po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody, Towarzystwa Opieki na Zwierzętami oraz Polskiego Związku Łowieckiego, w drodze rozporządzenia, warunków, czasu i sposobów zwalczania zwierząt, które stanowią zagrożenie dla życia, zdrowia lub gospodarki człowieka.    3. Ministerstwo Środowiska od szeregu lat podejmowało próby uregulowania problemu wałęsających się psów i kotów, szczególnie, że minister właściwy do spraw środowiska był zobligowany art. 44 ust. 4 ustawy Prawo łowieckie z dnia 13 października 1995 r. do określenia w drodze rozporządzenia listy zwierząt łownych zaliczanych do szkodników łowieckich oraz sposobów ograniczania ich populacji. Próby te zostały zakwestionowane przez Centrum Legislacyjne Rządu z powodu braku podstaw prawnych określenia w akcie wykonawczym do ustawy Prawo łowieckie postępowania w stosunku do zwierząt domowych, do jakich należy pies i kot.    W chwili obecnej w projekcie ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt podjęte zostały próby sprecyzowania postępowania z włóczącymi się psami i kotami stanowiącymi zagrożenie dla ludzi i zwierząt.    Z poważaniem    Minister    Stanisław Żelichowski    Warszawa, dnia 13 lutego 2002 r.